Obraz osobowości według Lewina « Porady psychologiczne - sposoby na lepszą pamięć

Obszary motoryczne (M) i spostrzeżeniowe pozostają w kontakcie ze środowiskiem (S), lecz są one reguło wane przez głębiej leżącą strukturę osobowości przedstawioną jako różne obszary otoczone granicami. Części pereferyjne (p) pokrywają warstwy bardziej ośrodkowe (o): w samym środku leży wewnętrzny obszar osobowości (W). (Źródło: Lewin, 1936). zentację geometryczną (ryc, 17-3). Na tym schemacie obszary ruchowe i spostrzeżeniowe, które kontaktują się ze środowiskiem, przedstawione są na powierzchni, zaś „wewnętrzny obszar osobowości” (inner personal region) leży w środku podzielony na części peryferyjne i części ośrodkowe, które są głęboko ukryte. Rozwój osobowości w czasie wiąże się z różnicowaniem lub zacieraniem się różnic między tymi cząstkowymi- obszarami w ramach pewnej całości. Obszary przedstawione na schemacie osobowości Lewina łączą się ze sobą poprzez granice (boundaries), które różnią się pod względem stopnia sztywności (rigidity) czy przenikalności (permeability). Przy większym zróżnicowaniu granice są mniej przenikalne, co powoduje odizolowanie jednej części od drugiej. Osobowość dziecka jest mało zróżnicowana, tj. dziecko nie spostrzega zbyt wyraźnie różnicy między sobą a otoczeniem, a oprócz tego różne obszary wewnątrz jego własnej osobowości nie są tak złożone, jak będą wówczas, gdy dorośnie. Proces różnicowania wytwarza bardziej złożoną organizację osobowości, którą zwykle nazywamy strukturą osobowości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>